Hoewel het niet mijn eigen haar was, had ik mijn haar weer terug

In mei 2017 ontdek ik toevallig dat ik een grote kale plek heb - op dat moment ben ik 13 jaar. We nemen contact op met de arts, die zegt dat het waarschijnlijk wel weer terugkomt - het is niet gevaarlijk, en meer kregen we niet te horen over de aandoening.

In de loop van de zomer kwam er wat nieuw haar terug op de plek, maar er ontstonden ook nieuwe plekken. In december begon ik veel haar te verliezen, waarna we werden doorverwezen naar de dermatoloog. Toen ik in april 2018 eindelijk een afspraak had bij de dermatoloog, was ik ongeveer 25% van mijn haar kwijt. Eigenlijk werd ik bij de dermatoloog niet veel wijzer, behalve dat zij vaststelde dat ik alopecia heb. Ik kreeg iets om op te smeren, maar dat hielp niet. In de maanden daarna ging het snel. In de loop van mei tot half juni was ik 75% van mijn haar kwijt. Op 14-jarige leeftijd moest ik erkennen en accepteren dat ik een pruik nodig had. Ik had niet het gevoel dat ik met het haar dat ik nog had kon rondlopen. In juli 2018 moest ik de moeilijke keuze maken om de laatste trieste restjes van mijn eigen haar af te knippen. Er waren nog maar heel weinig plukjes over.

In juni 2018, toen we contact opnamen met Toftild, vonden zij razendsnel een afspraak voor mij. We kregen een fantastische ontvangst. Ze vertelden wat de aandoening inhoudt, hoe de levenscyclus van het haar normaal verloopt enzovoort. Dat gaf een heel ander begrip van welke aandoening ik heb, en daarmee ook een vorm van duidelijkheid die ik in de antwoorden van de artsen niet had kunnen vinden.

Ik ging naar Toftild met de verwachting dat we gewoon een gesprek zouden hebben over de mogelijkheden, maar voor ik het wist waren we pruiken aan het passen. Het waren pruiken van echt haar, die iemand zo lief was geweest te doneren, zodat wij die zelf niet zoveel haar hebben, weer een vorm van levensvreugde kunnen krijgen. Ik ben een meisje dat altijd lang haar heeft gehad, en dat kon ik ineens weer krijgen, ook al was het niet mijn eigen haar. Het haar in de pruik leek bijna op mijn eigen haar, wat fantastisch was.

Dank aan haardonaties

Inmiddels heb ik verschillende soorten pruiken geprobeerd en ik kan alleen maar zeggen dat pruiken van echt haar de meest fantastische zijn. Daarom ben ik dankbaar voor degenen die hun haar doneren. Zo hebben wij zonder haar de mogelijkheid om mooie en natuurlijke pruiken te krijgen.

Tegenwoordig heb ik bijna al mijn eigen haar weer terug. Af en toe krijg ik nieuwe plekken, maar ik neem het zoals het komt. Dat heb ik geleerd.

Malou, 17 jaar