Ik heb ervan gedroomd om mijn haar af te knippen
Het verhaal achter Birna's haardonatie
Er zijn verschillende redenen, of eigenlijk meer een proces, achter mijn donatie.
Sinds mijn tienerjaren ben ik heel blij en trots geweest op mijn lange, dikke haar en heb ik me er sterk mee geïdentificeerd.
Een lied om mij op weg te helpen
Afgelopen zomer werd ik opnieuw single, op 28-jarige leeftijd, nadat ik de afgelopen 5 jaar twee verschillende relaties had gehad. Sindsdien heb ik moeten leren rust te vinden in het single zijn en heb ik veel geluisterd naar een lied dat Alaska heet van Maggie Rogers. Zij zingt:
"Cut my hair so I could rock back and forth
Without thinking of you
Learned to talk and say
Whatever I wanted to"
Die tekst heeft mij geïnspireerd en ik heb ervan gedroomd om mijn haar af te knippen. In januari vertelde een van mijn medestudenten mij dat zij haar haar had gedoneerd voor pruiken voor mensen met kanker.
Op dat moment was de beslissing genomen; voor mij had het geen zin meer om met al dat haar rond te lopen, terwijl het iemand anders blij kon maken die het nodig heeft.
Toen ging het leven verder en kwam het er eigenlijk niet echt van. Totdat ik thuis in isolatie moest blijven vanwege een verkoudheid en rusteloos genoeg werd.
https://www.youtube.com/embed/o2jEpBTVTi4?&wmode=opaque&rel=0
Hier nog even een aanvulling over hoe ik mij daarna voel...
Ik verraste mezelf er echt mee dat ik het daadwerkelijk gedaan had. Het heeft een paar dagen geduurd voordat het even kon bezinken en ik eraan gewend raakte.
Nu, een week later, ben ik ontzettend blij met mijn nieuwe haar en voel ik me lichter. Dat ben ik ook, letterlijk, met 134 gram. Ik houd er meer zelfrespect en trots aan over vanwege de moed die ervoor nodig was.
Hier is Birna met haar nieuwe haar. Ze ziet er zo prachtig uit ❤
